กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 216 นี่คือช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายอันวิกฤต!
“เสวี่ยเกา มานี่มา ช่วยหม่ามี้ไลฟ์แทนหน่อยน้า เดือนนี้เวลาไลฟ์ของหม่ามี้ไม่พอแล้ว ถ้าเวลาไม่พอก็ไม่มีเงินเดือนไปซื้อกระป๋องเปียกให้นายนะ” เซี่ยปิงหลีไลฟ์สดมาตลอดทั้งบ่ายจนปวดตาไปหมด เมื่อเห็นเสวี่ยเกาวิ่งมาตะกุยรองเท้าแตะของเธอ จึงอุ้มมันขึ้นมาวางไว้หน้ากล้องเพื่อช่วยเธอไลฟ์แทน และไม่ลืมที่จะบ่นพึมพำล้างสมองมัน “เป็นแมวก็ต้องทำงานนะ กระป๋องเปียกของนายต้องหาเงินซื้อเอง โตแล้วจะมัวแต่พึ่งพาหม่ามี้เลี้ยงดูไม่ได้แล้วนะ”
เจ้าเสวี่ยเกาก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี มันหมอบอยู่หน้ากล้องอย่างว่าง่าย ราวกับสัมผัสได้ถึงความกระตือรือร้นหลังเลนส์ จึงจัดท่าทางน่ารักสารพัดแบบหันเข้าหากล้องบนโต๊ะ และเริ่มทำงานหาเงินขึ้นมาจริง ๆ
[เทพธิดาควีนปั่นหัวรอบนี้เฉียบมาก]
[อ๊าก น่ารักเกินไปแล้ว]
[ฉันอยากถามหน่อย ขโมยแมวแล้วโดนจับต้องติดคุกกี่ปีเหรอ]
[ฉันเตรียมกระสอบไว้สองใบแล้ว ใบใหญ่ใส่หลีเป่า ใบเล็กใส่เสวี่ยเกา]
[ไอ้แมวเจ้าเล่ห์ มาอ่อยฉันชัด ๆ]
[ช่วยด้วย เหมือนมันจะรู้ตัวนะว่ามันน่ารัก]
[แกล้งเสวี่ยเกาเพราะเห็นว่าพูดไม่ได้สินะ]