ตอนที่ 209 เฮอะ ขำตัวเองที่จน

ตอนที่ 209 เฮอะ ขำตัวเองที่จน

จ้าวเฉินไป๋เกาศีรษะที่ยุ่งเหยิงจากการนอนจนฟูฟ่องพลางเดินลงมาชั้นล่าง เมื่อคืนเขานอนดึกไปหน่อย ช่วงพักการแข่งขันทั้งทีจะผ่อนคลายสักหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไร เขาจึงเปิดบัญชีรองพาต่งเหวินเยวียนกวาดล้างในหุบเขาลึก พาเธอไต่จากระดับซิงเหยาขึ้นไปถึงราชันไร้เทียมทานโดยตรง

อย่างไรเสีย ตอนนี้ในฐานะนักกีฬาอีสปอร์ต จ้าวเฉินไป๋จะได้รับความชื่นชมและคำชมอย่างไม่หวงแหนจากต่งเหวินเยวียนก็ต่อเมื่อพาเธอไล่สังหารศัตรูในหุบเขาลึกเท่านั้น

ส่วนจ้าวเฉินไป๋เองก็หลงลืมตัวตนไปท่ามกลางคำชมแล้วคำชมเล่าของคู่หมั้นสาว การเล่นคู่แสนหวานดำเนินต่อเนื่องจนเกือบตีสี่

เขาเดินเข้าห้องรับแขกด้วยทรงผมฟูฟ่องราวกับรังนกและใต้ตาดำคล้ำ พลางลูบท้องที่หิวจนแฟบแล้วถามคนในห้องรับแขกอย่างเกียจคร้านว่า “กินข้าวหรือยัง? ฉันจะหิวตายแล้ว…”

“นายยังรู้จักตื่นด้วยเหรอ?” เย่ซิงเล่นแมตช์จัดอันดับระดับสูงสุดไปพลาง ยังหาเวลาตอบเขาไปพลาง นิ้วมือขยับควบคุมอย่างรวดเร็ว ดูจากท่าทางแล้วสถานการณ์การต่อสู้คงดุเดือดไม่น้อย

เซี่ยปิงหลีนอนแผ่อย่างเกียจคร้านอยู่บนโซฟา เท้าเล็ก ๆ พาดอยู่บนต้นขาของเซียวโม่อวี่ ขณะที่เซียวโม่อวี่กำลังก้มหน้า ราวกับกำลังทำการทดลองที่ต้องใช้ความแม่นยำสูง มือหนึ่งบีบนิ้วเท้าขาวนุ่มของเธอเบา ๆ ส่วนอีกมือถือแปรงทาเล็บ กำลังช่วยเธอทาเล็บอย่างพิถีพิถัน