เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 208 ถ้าเกิดมีเซียวโม่อวี่จิ๋วขึ้นมาจะทำยังไง?
“เด็กดี?” เซียวโม่อวี่ผลักประตูเข้ามา รอยยิ้มเปี่ยมล้นตรงหางตาและคิ้ว บ่งบอกชัดเจนว่าอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เขาเดินตรงมาที่ข้างเตียง แล้วรับเซี่ยปิงหลีที่กระโจนเข้าสู่อ้อมอกอย่างชำนาญ
เซี่ยปิงหลียืนอยู่บนเตียง ร่างน้อยกระโดดเบา ๆ ขาเรียวขาวผ่องทั้งสองข้างเกี่ยวรัดเอวของชายหนุ่มเอาไว้แน่น พลางกอดคอทิ้งน้ำหนักทั้งตัวห้อยอยู่บนร่างเขา ยื่นริมฝีปากจุ๊บแก้มเขาฟอดใหญ่ “สามีขา~”
เซียวโม่อวี่ถึงกับชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงเรียก “สามี” อันกะทันหันนี้ เขารู้สึกมาตลอดว่าสาวน้อยบ้านเขามีพรสวรรค์ด้านการออดอ้อนเป็นเลิศ ต่อให้มีจิตใจแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าก็คงทานทนไม่ไหว
เมื่อเซี่ยปิงหลีเห็นเขาชะงักงันก็ยิ่งได้ใจ เธอกะพริบตาปริบ ๆ พลางขบกลีบปากอวบอิ่มชุ่มฉ่ำเบา ๆ น้ำเสียงแปรเปลี่ยนเป็นออดอ้อนอ่อนหวานยิ่งขึ้น “สามีขา~ พูดอะไรหน่อยสิคะ~”
“อย่าซน” เซียวโม่อวี่สะกดกลั้นความต้องการที่จะกดคนตัวเล็กลงกับเตียงแล้วจัดการขั้นเด็ดขาดเอาไว้ เขาแสร้งกระแอมในคอ ยื่นมือลูบหน้าผากเธอ แม้แววตาจะยังคงอ่อนโยนทว่าเพิ่มความจริงจังขึ้นหลายส่วน ก่อนเอ่ยเรียบ ๆ “อีกสองวันไปเมืองจักรพรรดิเป็นเพื่อนฉันสักรอบนะ ขั้นตอนบางอย่างมันเลี่ยงไม่ได้”