กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 141 ฉันคงไม่ใช่คนโรคจิตหรอกนะ?
ที่ฐานทีม SY เซี่ยปิงหลีนั่งเอนตัวอย่างเกียจคร้านอยู่บนโซฟา เหม่อมองอย่างใจลอย ปลายเท้าขยับไปตามจังหวะ ดูเหมือนอารมณ์จะไม่เลวเลย ส่วนเซียวโม่อวี่นั่งอยู่ด้านหลัง คอยถักผมให้เธอ
เขาเพิ่งศึกษาวิธีถักผมแบบใหม่มา จึงแทบรอไม่ไหวที่จะถักให้สาวน้อยของเขา
“โอ๊ย!” เซี่ยปิงหลีหันกลับไป ตบต้นขาของเซียวโม่อวี่หนึ่งที ก่อนจะบ่นปากยื่น “ดึงจนฉันเจ็บเลย!”
พอเธอหันกลับไป ก็เห็นความตื่นตระหนกวาบผ่านใบหน้าของเซียวโม่อวี่ จู่ ๆ ในใจก็รู้สึกดีใจเล็ก ๆ อย่างบอกไม่ถูก “ไม่ต้องถักเปียแล้ว พวกเรามาอ้อนกันสักพักเถอะ มาแนบชิดกัน~”
“โอ้โห~ มาแนบชิดกัน~” เซี่ยปิงหลีกำลังจะโผเข้าใส่เซียวโม่อวี่ ก็ได้ยินเย่ซิงดัดเสียงเลียนแบบสาวน้อยด้วยน้ำเสียงประชดประชันอยู่ข้าง ๆ จนแทบจะกลอกตาขึ้นฟ้า “เดี๋ยวฉันแยกฝังพวกนายสองคนเลย! คนหนึ่งฝังตะวันตกเฉียงใต้ อีกคนฝังตะวันออกเฉียงเหนือ!”
เซียวโม่อวี่อุ้มเซี่ยปิงหลีขึ้นมาทันที กระตุกมุมปากอย่างได้ใจ “ไป พวกเรากลับห้องไปอ้อนกัน ไม่ให้เขาดู”
“เดี๋ยวก่อน!” แก้มของเซี่ยปิงหลีขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอเรียกเซียวโม่อวี่ที่กำลังจะกลับห้องนอนเอาไว้ “ฉันยังต้องรอเยวียนเยวียนนะ!”
“เธอยังไม่กลับมาเร็วขนาดนั้นหรอก” เซียวโม่อวี่พูดอย่างไม่ใส่ใจ พลางเหลือบมองเย่ซิง “อีกอย่าง เย่ซิงก็เฝ้าอยู่ข้างนอก”