เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 132 งั้นเธออย่าส่งเสียง ห้องเก็บเสียงไม่ดี
การเก็บตัวฝึกซ้อมช่วงบ่ายวันนี้จัดการฝึกสมรรถภาพเป็นบาสเกตบอล เนื่องจากในสนามมีเซี่ยปิงหลีเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว เธอจึงนั่งดูอยู่ข้างสนาม ไม่ได้ลงไปเล่น หานเฟยยังคงหามุมหนึ่ง อาศัยข้ออ้างว่าช่วยทุกคนดูเสื้อคลุม แล้วหดตัวงีบหลับอยู่ตรงนั้น
อันหมิงนั่งอยู่ข้างสนาม มองเซี่ยปิงหลีที่ดูเบื่อหน่ายแล้วถามว่า “เสี่ยวปิงหลี เธอจะลงสนามไหม ตอนถ่ายวาไรตี้ฉันเห็นเธอเล่นบาสเก่งมากเลยนี่”
“ฉันไม่ลงหรอก พวกเขาบล็อกช็อตฉันได้ง่ายเกินไป ไม่มีความท้าทายเลย” เซี่ยปิงหลีส่ายหน้า โบกมือไปมา เหตุผลที่เธอไม่อยากลงสนาม นอกจากในสนามจะมีแต่ผู้ชายแล้ว ที่สำคัญก็คือคนที่เล่นอยู่สูงกันเกินไป ถ้าเธอลงสนามคงรู้สึกเหมือนไก่ยืนท่ามกลางฝูงกระเรียน
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนตรวจสุขภาพช่วงเช้า เธอวัดส่วนสูงได้ไม่ถึง 160 เซนติเมตร ตอนนี้ยังรู้สึกพ่ายแพ้อยู่เล็กน้อย
“พี่เซียวอยู่ในสนามทั้งคน ใครจะกล้าบล็อกช็อตเธอ” อันหมิงเบ้ปากแล้วพูดอย่างเป็นธรรมชาติ
สายตาของเซี่ยปิงหลีลอยไปหาเซียวโม่อวี่ในสนามโดยไม่รู้ตัว นอกจากคนไม่กี่คนที่นั่งดูอยู่ข้างสนามแล้ว คนที่เหลือก็พอดีจัดทีมเล่น 5 ต่อ 5 ได้ เซียวโม่อวี่ ลู่สิงโจว สวีอี้เจ๋อ เฉาเฟย และจี้ชิงอยู่ทีมเดียวกัน ส่วนหลัวชิ่ง โจวจิ่ง หลินเจ๋อ หลินรุ่น และหยวนฉี่อยู่อีกทีม