ตอนที่ 126 ถ้าเธอไม่ไหวจริง ๆ ก็หาแฟนสาวสักคนสิ

ตอนที่ 126 ถ้าเธอไม่ไหวจริง ๆ ก็หาแฟนสาวสักคนสิ

หลังจากเซียวโม่อวี่กับสวีอี้เจ๋อแข่งกันเสร็จ ทั้งคู่ก็พักอยู่ข้างสนาม ส่วนสองกลุ่มที่อยู่ในสนามไม่รู้เกิดอะไรขึ้น จู่ ๆ ก็กลายเป็นกลุ่มแข่งขันกันหมด ราวกับได้รับอิทธิพลจากการแข่งของทั้งสองคนก่อนหน้า นักกีฬาคนต่อ ๆ มาก็แข่งกันอย่างดุเดือด กลุ่มชรา อ่อนแอ ป่วย พิการเหมือนหายไปเลย

สองกลุ่มในสนาม ฝั่งหนึ่งคืออันหมิงกับลู่สิงโจว อีกฝั่งคือลู่เจินกับหลินเจ๋อ

จริง ๆ แล้วลู่เจินเล่นไม่ค่อยเป็น ก่อนหน้านี้ก็ได้สวีอี้เจ๋อคอยออมมือให้ หากสวีอี้เจ๋อไม่ตีลูกไปตรงหน้าเขาราวกับกำลังปลอบเด็กอยู่ เขาคงรับลูกไม่ได้สักลูก

ทักษะแบดมินตันของลู่สิงโจวก็ถือว่าไม่เลว ลู่เจินแทบรับลูกติดต่อกันสองลูกไม่ได้

“นายเหมาะให้สวีอี้เจ๋อเล่นด้วยเท่านั้น ฉันไม่มีฝีมือพอจะตีลูกไปตรงหน้านายทุกลูกหรอก!” ลู่สิงโจวยืนอย่างยียวน เคาะไม้แบดลงบนไหล่เบา ๆ แล้วมองเซียวโม่อวี่ที่นั่งพักอยู่ข้าง ๆ “พี่เซียว! มาแข่งกับฉันสักเกมไหม?”

เซียวโม่อวี่ปรายตามองเขา ไม่ได้พูดอะไร แล้วเอนศีรษะหนุนต้นขาของเซี่ยปิงหลีลงไปตรง ๆ

เมื่อครู่เขาแข่งกับสวีอี้เจ๋ออย่างสะใจจริง ๆ เหงื่อออกไปไม่น้อย ตอนนี้ร่างกายดูราวกับกำลังแผ่ไอร้อนออกมา เมื่อเทียบกันแล้วต้นขาขาวนุ่มของเซี่ยปิงหลีจึงดูเย็นและอ่อนนุ่มเป็นพิเศษ หนุนแล้วสบายมาก