เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 122 ตอนแข่งในหัวเปิดเสียงแตรบุกอยู่หรือไง?
แม้ทั้งสองฝ่ายจะโดนตี้แตกพร้อมกัน แต่ทีมสองก็ได้ราชันมังกรพายุมา ทำให้มีความได้เปรียบในเรื่องคลื่นมินเนียน ส่วนทีมหนึ่งถึงจะเสียราชามังกรไป แต่อย่างน้อยก็ได้ตี้แตกพร้อมกับฝ่ายตรงข้าม แม้จะเสียเปรียบเรื่องคลื่นมินเนียนไปบ้าง แต่โดยรวมก็ยังมีโอกาสพลิกกลับมาได้
ทั้งสองฝ่ายยื้อกันอยู่นานโดยไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบ เมื่อราชันมังกรพายุตัวที่สองเกิดขึ้นใหม่ ทั้งสองฝ่ายต่างก็อยากเข้ายึดวิสัยทัศน์ก่อน แต่คลื่นมินเนียนของทีมหนึ่งไม่ได้เปรียบ การเริ่มตีมังกรก่อนจึงยังอันตรายมาก เซี่ยปิงหลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจยอมปล่อยวิสัยทัศน์ แล้วค่อยรอแย่งมังกรทีหลัง
“แย่งได้ไหม ถ้าแย่งไม่ได้ก็แทบจะโดนจบในระลอกเดียวเลย…” หานเฟยแอบตกใจกับความกล้าของเซี่ยปิงหลีอยู่ในใจ ขณะเดียวกันก็รู้สึกกังวลไม่น้อย เรื่องนี้ไม่เหมือนการบุกใต้ป้อมตั้งแต่ต้นเกม การบุกใต้ป้อมพลาดได้ และช่วงท้ายเกมยังพลิกจังหวะกลับมาได้ แต่ไฟต์สำคัญแบบนี้ ถ้าเสี่ยงขนาดนี้ เขายังรู้สึกไม่มั่นใจ
“เชื่อฉัน แย่งได้แน่!” แววตาของเซี่ยปิงหลีแน่วแน่ราวกับมีแสงส่องประกายอยู่ภายใน ลุกโชนด้วยเจตจำนงต่อสู้และความตื่นเต้นยามเผชิญหน้ากับศัตรูผู้แข็งแกร่ง “ปล่อยวิสัยทัศน์ให้พวกเขา เดี๋ยวพวกเราค่อยเข้าล้อม”