กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 120 ใครจะรู้ว่าพวกเขาเป็นนักรบรักบริสุทธิ์
“สองสี่ใบ!” ลู่เจินฟาด “ระเบิด” ลงมา จบเกมไพ่ตานี้ลงทันที “หึ ๆ ๆ ฉันชนะอีกแล้ว!”
อันหมิงมองลู่เจินด้วยสีหน้าไม่ยอมแพ้ “วันนี้นายมือขึ้นเกินไปแล้วมั้ง คืนนี้นายจั่วได้ระเบิดไปกี่รอบแล้วเนี่ย”
ลู่เจินทำหน้ากระหยิ่มใจ แปะกระดาษขาวทีละแผ่นลงบนหน้าผากของอีกสี่คนที่เหลือ “หึ ๆ ๆ บอมบ์แคตระดับเซิร์ฟเวอร์จีนนะเว้ย คิดว่าไงล่ะ”
“อันหมิง ทำไมพี่เซียวถึงไม่ได้มาเล่นกับนายด้วยล่ะ” สวีอี้เจ๋อลูบกระดาษขาวบนหน้าผาก พลางสับไพ่พลางเอ่ยถามขึ้นมาลอย ๆ “เขาไม่ได้อยู่หอพักห้องเดียวกับนายเหรอ”
อันหมิงกลอกตา ตอบกลับด้วยน้ำเสียงประชดประชัน “เขาพาคนในครอบครัวมาด้วยนี่ ด้วยนิสัยเห็นคนรักดีกว่าเพื่อนของเขาน่ะ ตอนนี้คงอยู่ในห้องของสาวน้อยแล้วล่ะ!”
“ถ้าฉันพาสาวน้อยมา ฉันก็คงอยู่ในห้องเธอเหมือนกัน” ซ่งซิงหมิงหัวเราะ น้ำเสียงฟังดูเป็นเรื่องธรรมดาอย่างยิ่ง “มีสาวสวยอยู่ ใครจะไปอยากเล่นไพ่กับพวกผู้ชายอกสามศอกกันเล่า”
อันหมิงพยักหน้า แสดงความเห็นด้วย “นั่นก็จริง ถ้าฉันจีบผู้หญิงแบบเสี่ยวปิงหลีติด ฉันคงเห็นคนรักดีกว่าเพื่อนยิ่งกว่าเขาอีก”
“พวกนายว่าตอนนี้พวกเขาสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่” ลู่เจินยิ้มเจ้าเล่ห์ ดูเหมือนจะมีแผนการบางอย่าง
สวีอี้เจ๋อตอบกลับเรียบ ๆ “นายจะไปยุ่งเรื่องของคนอื่นเขาทำไม”