ตอนที่ 119 ใครจะรู้ว่าการเก็บตัวฝึกซ้อมพาคนในครอบครัวมาได้ด้วย?

ตอนที่ 119 ใครจะรู้ว่าการเก็บตัวฝึกซ้อมพาคนในครอบครัวมาได้ด้วย?

เซียวโม่อวี่กระตุกยิ้ม แล้วค่อย ๆ โน้มตัวลงมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความหยอกเย้า เขาใช้นิ้วบีบคางของเซี่ยปิงหลีเอาไว้ จุมพิตครั้งนี้แตกต่างจากจูบแผ่วเบาเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง มันทั้งยาวนานและลึกซึ้ง ลิ้นของเขาสำรวจทั่วทั้งช่องปากเล็ก ๆ ของหญิงสาว

ปากของเซี่ยปิงหลีถูกลิ้นของเซียวโม่อวี่ปิดกั้นจนพูดอะไรไม่ออก ทำได้เพียงส่งเสียงครางอู้อี้แผ่วหวาน เธอรู้สึกราวกับลืมวิธีหายใจไปแล้ว ใบหน้าแดงก่ำเพราะกลั้นหายใจ มือเล็ก ๆ ทุบหน้าอกของชายหนุ่มไม่หยุด ราวกับกำลังขอให้เขาปล่อย

“หายใจ” เซียวโม่อวี่ปล่อยเธอ แล้วค่อย ๆ ยืดตัวขึ้น เขาเลียมุมปาก พลางมองเธอด้วยแววตาหยอกล้อ นิ้วโป้งลูบไล้แก้มแดงระเรื่อเนียนนุ่มเบา ๆ “ทำไมทุกครั้งที่จูบกัน เธอต้องดูทุลักทุเลขนาดนี้ด้วย?”

“ฉันแค่ไม่มีประสบการณ์!” เซี่ยปิงหลีมองเขาด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ สูดอากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่ ดวงตาเป็นประกาย ดูน่าสงสารเสียจนเซียวโม่อวี่อยากแกล้งเธอแรง ๆ สักครั้ง

“ไม่เป็นไร ประสบการณ์เกิดจากการลงมือทำ ค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป” เซียวโม่อวี่ยิ้ม พลางประคองแก้มของเธอไว้ แล้วค่อย ๆ แตะหน้าผากของทั้งคู่เข้าด้วยกัน เขากระซิบราวกับกำลังล่อลวง “จูบกันบ่อย ๆ เดี๋ยวก็เก่งเอง”

เซี่ยปิงหลีถูกเขาพูดจนหน้าแดง เธอเบะปากอย่างไม่ยอมแพ้ แล้วพึมพำว่า “นายมีประสบการณ์ขนาดนั้นได้ยังไง? เมื่อก่อนนายลงมือ ‘ฝึกฝน’ บ่อยเหรอ?”