ตอนที่ 103 อยู่กับเธอแล้วดีที่สุดในใต้หล้า

ตอนที่ 103 อยู่กับเธอแล้วดีที่สุดในใต้หล้า

เซี่ยปิงหลีประคองเซียวโม่อวี่ค่อย ๆ กลับมาที่ฐานทีม เซียวโม่อวี่พาดแขนข้างหนึ่งไว้บนไหล่ของเซี่ยปิงหลี ส่วนมืออีกข้างก็กุมบาดแผลที่หน้าท้องเอาไว้ ท่าทางดูไร้เรี่ยวแรง สีหน้าดูเจ็บปวดอย่างมาก

ทันทีที่เข้าประตูมา จ้าวเฉินไป๋เหลือบเห็นสภาพของเซียวโม่อวี่ก็สะดุ้งตกใจ คิดว่าแผลของเซียวโม่อวี่คงปริหรืออาการทรุดลง จึงรีบเข้าไปหมายจะรับตัวเขาไปส่งโรงพยาบาล

เซียวโม่อวี่ที่เดิมทีก้มหน้าคอตก เมื่อสัมผัสได้ว่าจ้าวเฉินไป๋กำลังเข้ามาใกล้ ก็เงยหน้าขึ้นอย่างแนบเนียน ดวงตาดำสนิทแผ่ไอสังหารออกมาเป็นระลอก ราวกับกำลังเตือนเขาว่า อย่ายุ่งเรื่องชาวบ้าน

จ้าวเฉินไป๋รับสัญญาณที่เซียวโม่อวี่ส่งมาได้ทันที เขาจึงหันหลังกลับอย่างรู้สถานการณ์ แถมยังลากเย่ซิงกับมู่เหยียนเหยียนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวกลับห้องไปด้วยกันอย่างเงียบ ๆ เพื่อเปิดพื้นที่ให้ทั้งคู่

เซี่ยปิงหลีก้มหน้าเปลี่ยนรองเท้า จึงไม่ทันสังเกตเห็นเรื่องเหล่านี้ พอเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะเสร็จ เธอก็พยุงเซียวโม่อวี่กลับไปยังห้องของเขา

เธอประคองเขาไปนั่งบนเตียงอย่างระมัดระวัง เลื่อนหมอนใบหนึ่งไปตั้งไว้ตรงหัวเตียง เพื่อให้เซียวโม่อวี่พิงได้สบายขึ้น ก่อนถามอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าถ้าเสียงดังเกินไปจะทำให้เขาตกใจ “พี่เซียว อาการดีขึ้นหรือยัง? ยังเจ็บมากอยู่ไหม?”