กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 99 ฉันกลัวว่าจะทำเธอร้องไห้
เพราะฉินหลานฟื้นขึ้นมาอย่างกะทันหัน เซียวโม่อวี่จึงรีบแจ้งข่าวให้ครอบครัวของเขาทราบทันที เพื่อนร่วมทีมที่กำลังฉลองตรุษจีนอยู่ที่บ้านก็ได้รับข่าวเช่นกัน รวมถึงหลิ่วเหวินที่เฝ้ารอให้เขาฟื้นมาตลอด
ที่พักของหลิ่วเหวินอยู่ใกล้โรงพยาบาลมาก เธอจึงเช่าห้องไว้แถวโรงพยาบาลโดยเฉพาะเพื่อจะได้มาเยี่ยมฉินหลานสะดวก พอได้รับสายจากเซียวโม่อวี่ เธอก็รีบเร่งมาที่โรงพยาบาลทันที
เซี่ยปิงหลีกับเซียวโม่อวี่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงทางเดินโรงพยาบาล เซียวโม่อวี่เพิ่งวางสายไปได้ไม่นาน เซี่ยปิงหลีก็เห็นหญิงสาวหน้าตาสะอาดสะอ้านคนหนึ่งวิ่งเข้ามา เธอแต่งตัวสบาย ๆ ดูก็รู้ว่ามาอย่างรีบร้อน ผมลอนธรรมชาติสีน้ำตาลเกาลัดสยายยุ่ง ๆ อยู่ด้านหลัง สวมแว่นกรอบกลม บนใบหน้ามีกระเล็ก ๆ เรียงกันเป็นแถบ ดวงตาแดงก่ำราวกับเพิ่งร้องไห้มา
หลิ่วเหวินมองเห็นเซียวโม่อวี่จากระยะไกล เธอวิ่งเข้ามาหาเขา ก่อนจะหอบหายใจและสูดลมหายใจยาวอยู่นาน จากนั้นจึงเอ่ยเสียงสะอื้นว่า “ฉินหลาน…ฉินหลานฟื้นแล้วจริง ๆ เหรอ”
“อืม” เซียวโม่อวี่พยักหน้าแล้วตอบ “เขาเพิ่งฟื้น หมอบอกให้พักผ่อนเยอะ ๆ”
หลิ่วเหวินหันกลับไปยืนอยู่หน้าประตูห้องผู้ป่วยครู่หนึ่ง มือทั้งสองข้างสั่นเทา ราวกับต้องใช้แรงทั้งหมดที่มีค่อย ๆ ผลักประตูบานนั้นเปิดออก