กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 98 งั้นเธอก็ควรกอดฉันสิ
เซี่ยปิงหลีปิดไลฟ์สด เธอกะพริบตาปริบ ๆ พลางเบิ่งตากลมโตมองเขา ราวกับกระต่ายน้อยที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นต่อโลกใบนี้ “มีอะไรเหรอคะ”
“ทางสถานีตำรวจโทรมาแล้ว” เซียวโม่อวี่ค่อย ๆ เดินตรงมาหาเซี่ยปิงหลีแล้วนั่งลงข้างเธอ ก่อนจะเอ่ยปากช้า ๆ ราวกับกลัวว่าจะทำให้เธอตกใจ “คนที่สะกดรอยตามเธอเมื่อวาน เซียวฉินอวี่เป็นคนเปิดเผยที่อยู่ฐานทีมให้มัน”
สีหน้าของเซี่ยปิงหลีแข็งค้างไปชั่วขณะอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มเยาะหยันขึ้นมาทันที แถมยังแฝงปราณอำมหิตอยู่จาง ๆ “เขานี่มันเป็นดวงจิตหยินไม่ยอมไปผุดไปเกิดจริง ๆ สินะ ไม่จบไม่สิ้นใช่ไหม”
เซียวโม่อวี่ยกมือขึ้นตบหลังเซี่ยปิงหลีเบา ๆ แล้วเอ่ยช้า ๆ เพื่อให้เธอวางใจ “ตอนนี้เขาคงถึงสถานีตำรวจแล้ว ส่วนคนที่สะกดรอยตามเธอ ฉันก็จ้างทนายแล้วเหมือนกัน ทั้งสองคนโดนตัดสินโทษไม่เบาแน่”
“เฮ้อ...” เซี่ยปิงหลีถอนหายใจออกมา สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล “ยังมีหวังสิงเจาที่หนีรอดไปได้อีกคนที่ยังจับไม่ได้เลย ทำไมฉันถึงมีศัตรูเยอะขนาดนี้นะ...”
“เอาละ” เซียวโม่อวี่ยื่นมือไปคลึงหัวคิ้วที่ขมวดเป็นปมของเซี่ยปิงหลีให้คลายออก พลางปลอบโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอย่างอดทน “ขมวดคิ้วบ่อย ๆ จะแก่นะ”