ตอนที่ 64 เธอคิดว่าฉันเป็นความรับผิดชอบของเธอเหรอ?

ตอนที่ 64 เธอคิดว่าฉันเป็นความรับผิดชอบของเธอเหรอ?

หลังจากเกิดเรื่องวุ่นวายเล็ก ๆ นี้ขึ้น บรรยากาศในห้องพักทีม SY ก็ค่อนข้างจะกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง

เซียวโม่อวี่นั่งเงียบอยู่บนโซฟา แม้ใบหน้าจะไม่ได้แสดงสีหน้าโกรธเกรี้ยวอะไร ทว่าบรรยากาศกดดันรอบตัวกลับต่ำจนน่ากลัว ทำให้คนอื่น ๆ กลัวจนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

เซี่ยปิงหลีเองก็รู้สึกว่าบรรยากาศเย็นยะเยียบจนแทบติดลบ เธอรีบเก็บของของตัวเองอย่างรวดเร็วแล้วไปยืนรออยู่อย่างว่าง่าย กลัวว่าเซียวโม่อวี่จะหาเรื่องมาลงอารมณ์กับเธอ

เหมือนอย่างที่เย่ซิงกำลังโดนอยู่ตอนนี้

“นายยังต้องเก็บอีกนานไหม” เซียวโม่อวี่ขมวดคิ้ว น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า ฟังดูมีแววหงุดหงิดเล็กน้อย คิ้วที่ขมวดเข้าหากันทำให้เขามีรังสีอำมหิตที่น่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงอารมณ์

เย่ซิงกลืนน้ำลายลงคอ นี่มันเป็นความรู้สึกในชีวิตประจำวันที่คุ้นเคยอีกแล้ว ความรู้สึกที่ว่าหากพูดผิดแม้แต่คำเดียวอาจถูกฆ่าตายได้ จึงรีบพูดละล่ำละลัก “เสร็จเดี๋ยวนี้แหละครับ! เดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวนี้เลย!”

“ไปกันได้แล้ว” เซียวโม่อวี่ลุกขึ้นยืนอย่างหงุดหงิด แล้วก้าวเท้ายาว ๆ เดินออกจากห้องพักทีมไป

คนของทีม SY พากันเดินออกจากห้องพักทีม เตรียมตัวจะออกจากฮอลล์แข่งขันเพื่อกลับฐานทีม ห้องพักทีมของ SY กับ ACE อยู่ห่างกันไม่ไกล ฟู่จิ่งเฉินเพิ่งเดินออกมาจากห้องพักทีมของ ACE ก็มองเห็นพวกทีม SY กำลังเตรียมจะลงบันไดไปโรงจอดรถพอดี เด็กหนุ่มหลายคนเดินอยู่ข้างหน้า ส่วนเซี่ยปิงหลีเผอิญนั่งยอง ๆ ผูกเชือกรองเท้าอยู่จึงรั้งท้ายขบวนเล็กน้อย