ตอนที่ 3 แต่งตัวเหมือนคัพเค้ก

ตอนที่ 3 แต่งตัวเหมือนคัพเค้ก

เซี่ยปิงหลีกลับมาที่ซั่วเป่ย์ได้เกือบสองเดือนแล้ว ชีวิตของเธอยังคงดำเนินไปตามปกติ เธอเช่าอพาร์ตเมนต์ห้องสตูดิโอขนาดพอดี ๆ กว่าห้าสิบตารางเมตรอยู่คนเดียว และใช้ชีวิตพึ่งพากันกับแมวแร็กดอลล์ที่เลี้ยงไว้ชื่อ “เสวี่ยเกา”

บางทีอาจเป็นเพราะได้รับยีนด้านศิลปะอันโดดเด่นจากแม่ เธอจึงเรียนข้ามชั้นจนเข้ามหาวิทยาลัยได้ และได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเว่ยชิง สถาบันการศึกษาด้านศิลปะชั้นนำที่สุดของประเทศ

ในฐานะอัจฉริยะรอบด้านที่หาได้ยากนับตั้งแต่สถาบันก่อตั้ง และเป็นมหาบัณฑิตสามสาขาคนแรก เซี่ยปิงหลีมีความสามารถโดดเด่นทั้งด้านนาฏศิลป์ ดนตรี และวิจิตรศิลป์ จนครั้งหนึ่งเคยกลายเป็นบุคคลที่มหาวิทยาลัยให้ความสำคัญและทุ่มเทฝึกฝนเป็นพิเศษ

ตอนใกล้เรียนจบปริญญาโท เธอถูกทีม ACE ดึงตัวไปเป็นนักกีฬาอีสปอร์ตอาชีพ ทำให้อาจารย์หลายคนที่มองเธอเป็นลูกศิษย์คนโปรดแทบจะกระอักเลือดด้วยความโมโห พวกเขาไม่ยอมให้เธอพักการเรียนเด็ดขาด อาจารย์จากหลายภาควิชาจึงประชุมกันข้ามคืนและตัดสินใจให้เธอเรียนไปด้วย แข่งขันไปด้วย สุดท้ายในขณะที่เพื่อนร่วมทีมของเธอกำลังฝึกซ้อม เธอก็ได้แต่หดตัวอยู่ข้าง ๆ เพื่อเตรียมตัวสอบป้องกันวิทยานิพนธ์

หลังจากกลับมาจากซั่วเป่ย์ เซี่ยปิงหลีก็ขังตัวเองอยู่ในบ้าน และประกาศกับคนนอกว่า “ปิดด่านบำเพ็ญ” แต่ความจริงก็คือเธอเอาแต่เก็บตัวอยู่บ้าน ไม่ยอมออกไปไหน