เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 ปราบพวกหัวดื้ออย่างเดือดดาล
“โอ๊ะ สาวน้อยมาจากไหนกัน หน้าตาสวยขนาดนี้ แต่พูดจาแข็งกร้าวได้ขนาดนี้เลยเหรอ”
“หนู เธอทำงานหน่วยเดียวกับสหายจางเลี่ยงหรือ”
เย่เจินจูไม่พูดอะไร มองข้ามคนรอบข้าง เดินหน้าตาเฉยไปหยุดตรงหน้าจางเลี่ยง “เกิดอะไรขึ้น”
จางเลี่ยงถอนหายใจ พูดอย่างจนใจ “ขอโทษนะพี่เย่ ตั้งแต่พวกเขาลงงานตอนเที่ยง วุ่นวายกันมาจนถึงตอนนี้ เก็บได้แค่ธัญพืชกับผักนิดเดียวตรงนั้น พวกคุณปู่คุณย่า ป้า ๆ พี่สะใภ้พวกนี้ ไม่ใช่ของขาดน้ำหนักแล้วยังจะให้ชั่งให้ได้ หรือไม่ก็…” จางเลี่ยงถอนหายใจอีกครั้ง ชี้ไปที่กองมันฝรั่งบนพื้น “นั่นคือมันฝรั่งที่ผมเพิ่งเทออกมาจากกระสอบป่านกระสอบหนึ่งแบบสุ่ม ๆ ตอนแรก ๆ ในกระสอบมีก้อนดินหรือก้อนหินหนักครึ่งชั่งแปดตำลึงบ้าง ผมก็ทำเป็นไม่เห็นผ่านไป แต่ตอนนี้มันฝรั่งหนึ่งกระสอบป่าน ครึ่งหนึ่งเป็นก้อนดินกับก้อนหิน! เกินไปแล้ว!!”
“แล้วยังผักกาดขาวนั่นอีก ใบเน่าเยอะขนาดนั้น ไม่ยอมเด็ดออกสักนิด พากลับไปก็อธิบายกับทางหน่วยงานไม่ได้หรอก”