เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 85 พวกนายรู้จักกันได้ยังไง
ต้วนฮ่าวไป๋รู้สึกอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี แต่ก็ฝืนทนไม่ผลักอีกฝ่ายออก
จังหวะที่ซีโอดอร์หิ้วถุงช้อปปิ้งเดินออกมาจากร้าน ภาพที่เห็นตรงหน้าก็คือฉากสุดพิลึกพิลั่นนี้
เกิดอะไรขึ้น?
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?
สมองของซีโอดอร์ประมวลผลอยู่สองวินาที ก่อนจะตัดสินใจกระโจนเข้าร่วมวงด้วยทันที เขาก้าวฉับๆ เข้าไปหา แหงนหน้าแสร้งร้องไห้คร่ำครวญ "ต้วนฮ่าวไป๋ ไอ้คนหลายใจ..."
ต้วนฮ่าวไป๋ที่กำลังทำตัวไม่ถูกกับการปลอบใจหลี่โช่วถึงกับไปไม่เป็น โดนประกบหน้าหลังจนเหมือนไส้แซนด์วิช ทำได้เพียงหันไปมองซีโอดอร์ที่แกล้งบีบน้ำตา "เชี่ย นายโผล่มาจากไหนอีกคนเนี่ย ประสาทกลับหรือไง พูดจาเหลวไหล..."
ซีโอดอร์ตอบกลับอย่างไม่ยี่หระ "ไม่รู้สิ อยากมาก็มา..."
ต้วนฮ่าวไป๋ยอมใจหมอนี่จริงๆ จนปัญญาจะพูดต่อ "ปล่อยฉันได้หรือยัง คนไม่รู้เดี๋ยวหาว่าฉันไปทำอะไรพวกนายเข้า ฉันมีปัญญาทำขนาดนั้นซะที่ไหน"
"ขอร้องล่ะ อย่ามาขายขี้หน้าแถวนี้เลย ไปหาที่อื่นคุยกันเถอะ..."