เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 เขาต้องการสันติภาพ
ดูเหมือนว่าเมื่อก้าวข้ามผ่านห้วงเวลามาได้ สิ่งที่เด็กชายเซอร์แลนเทียร์วัยสามขวบกว่าต้องการมากที่สุด ก็เป็นเพียงอ้อมกอดอันเรียบง่ายเท่านั้นเอง และเป็นเพราะแรงยึดเหนี่ยวนั้น เซอร์แลนเทียร์ถึงได้ยืนหยัดมาได้จนถึงทุกวันนี้
เขาไม่อยากให้บนโลกใบนี้มีเด็กคนไหนต้องเผชิญชะตากรรมเดียวกับเขาในวัยเด็ก ที่ไม่เคยได้เห็นแสงตะวัน และต้องสูญเสียอ้อมกอดปกป้องจากพ่อแม่ตั้งแต่ยังไม่ทันรู้ความ และยิ่งไม่อยากเห็นดวงตาไร้เดียงสาเหล่านั้นต้องแปดเปื้อนไปด้วยสิ่งอื่นใดนอกจากความบริสุทธิ์
ความด้านชาและความเจ็บปวดไม่ควรปรากฏอยู่บนใบหน้าของเด็กๆ
เขาต้องการสันติภาพ เขาต้องการสันติภาพของโลกใบนี้
แม้ความคิดนี้จะดูน่าขันและไร้เดียงสาเกินไปไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ตาม แต่เซอร์แลนเทียร์ก็อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเขาพยายามอีกสักนิด พุ่งเข้าไปขวางหน้าผู้เป็นแม่ เด็กน้อยก็จะได้ไม่สูญเสียอ้อมกอดที่อบอุ่น หากเขาเร็วกว่านี้อีกหน่อย ดึงเด็กหนุ่มคนนั้นขึ้นมาจากซากปรักหักพัง เด็กคนนั้นก็จะมีอนาคตที่สดใสรออยู่ หากเขาก้าวไปข้างหน้าอีกเพียงก้าวเดียว โอบกอดเด็กหญิงตัวน้อยไว้แนบอกแล้วฝ่าเปลวไฟสงครามออกมาได้ เธอก็จะเติบโตขึ้นอย่างสง่างามและกลายเป็นผู้ใหญ่ที่พึ่งพาได้
ดังนั้น เซอร์แลนเทียร์จึงเริ่มเรียนรู้ที่จะเดินตามรอยพระเอกในนิยายของเขา
"ไปกันเถอะ"
"ไปไหนเหรอ"
"ไปกอบกู้โลกยังไงล่ะ!"