เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 60 บทสรุปแบบไหนกัน
เซอร์แลนเทียร์นิ่งเงียบไปโดยสมบูรณ์
ทหารนายนั้นล้วงหยิบขนมปังอัดแท่งห่อหนึ่งออกมาจากอกเสื้ออย่างยากลำบากแล้วยื่นให้เขา
เซอร์แลนเทียร์รับมาวางไว้บนตัก และยังคงไม่พูดอะไร
คราวนี้เป็นฝ่ายทหารที่เอ่ยปากถามบ้างว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงเงียบไป
เซอร์แลนเทียร์เล่าว่า พ่อของเขาหลับไปแล้ว... ไปยังสถานที่ที่แสนไกล ไม่สิ พ่อตายแล้ว เขาจะไม่มีวันได้เจอพ่ออีกแล้ว
เด็กน้อยยังพูดไม่ทันจบ น้ำตาก็ไหลรินลงมา ทิ้งรอยทางเปียกชื้นชัดเจนบนใบหน้าที่มอมแมม
เสียงร้องไห้ของเขาเงียบเชียบ แฝงไว้ด้วยความเจ็บปวดทื่อๆ ที่เพิ่งรู้สึกตัว ทว่าไม่มีใครปลอบโยน และไม่มีใครช่วยเช็ดน้ำตาให้
ทหารนายนั้นนิ่งอึ้งไปสิบกว่าวินาที ก่อนจะปล่อยโฮออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
คำพูดของเขาเริ่มสับสน บอกว่าสงครามใกล้จะจบลงแล้วแท้ๆ ตัวเองจะมาตายเอาตอนนี้ได้ยังไง เขายังบอกอีกว่าทุกคนจะต้องตายกันหมด