เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 ป่วยปุ๊บได้เสื้อตัวในของภรรยามาครองปั๊บ
ยังไม่ทันที่ต้วนฮ่าวไป๋จะได้เอ่ยปากถาม เซอร์แลนเทียร์ก็บ่นพึมพำออกมาเสียก่อน "ดูแล้วก็ไม่มีอะไรผิดปกติ นายรู้สึกยังไงบ้าง"
เซอร์แลนเทียร์ไม่ได้ลงน้ำหนักมือมากนัก แทบไม่ต่างอะไรกับการลูบเบาๆ ต้วนฮ่าวไป๋สัมผัสได้ถึงความระมัดระวังของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน
คนที่เริ่มปรับตัวได้แล้วจึงตอบตามตรง "ไม่รู้สึกอะไรหรอก แค่นายลูบแบบนี้มันจั๊กจี้นิดหน่อย"
เซอร์แลนเทียร์ชักมือกลับ บรรจงแปะแผ่นระงับกลิ่นแผ่นใหม่ให้เรียบร้อย ก่อนจะกดตัวเขากลับลงไปนอนบนเตียงอีกครั้ง แถมยังช่วยเหน็บชายผ้าห่มให้อย่างมิดชิด เพราะกลัวว่าความร้อนจะระบายออกไปจนต้วนฮ่าวไป๋หนาวสั่น
ดูแลประคบประหงมราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ
ต้วนฮ่าวไป๋พยักหน้ารับคำกำชับของเซอร์แลนเทียร์อย่างขอไปที
ความจริงนอกจากอาการมึนหัวกับตัวเลขบนปรอทวัดไข้แล้ว เขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองป่วยหนักหนาอะไรเลย
แต่พอเห็นเซอร์แลนเทียร์วิ่งวุ่นดูแลไม่ห่าง...
ในใจเขาก็เกิดความรู้สึกอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก