เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 กลับดึก
มองรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา ซีโอดอร์ก็เหม่อลอยไปชั่วขณะ
หลายปีมานี้ ซีโอดอร์เห็นความยากลำบากที่เซอร์แลนเทียร์ต้องฝ่าฟันมาตลอด เห็นกับตาว่าเด็กหนุ่มเงียบขรึมผู้โดดเดี่ยวในวันนั้น เติบโตขึ้นมาเป็นผู้บัญชาการผู้ทรงอำนาจได้อย่างไร และเห็นเขาแบกรับความรับผิดชอบมากมายไว้บนบ่า
ใครๆ ต่างก็บอกว่าเซอร์แลนเทียร์เย็นชาไร้หัวใจ ผู้คนเคารพยำเกรง แต่ก็เว้นระยะห่างจากเขาราวกับดวงดาวที่เอื้อมไม่ถึง ทว่าซีโอดอร์กลับรู้สึกว่าที่เป็นแบบนั้น เป็นเพราะเขาแคร์คนอื่นมากเกินไปต่างหาก
ในสนามรบ ทุกคำสั่งที่เขาตัดสินใจล้วนเดิมพันด้วยชีวิตนับไม่ถ้วน ทั้งชีวิตของทหารและประชาชนตาดำๆ เขาคำนวณซ้ำแล้วซ้ำเล่า พุ่งทะยานอยู่แนวหน้าสุดเพื่อลดความสูญเสียให้เหลือน้อยที่สุด ต่อให้ถูกด่าว่าเป็นคนบ้าก็ไม่เคยใส่ใจ
สำหรับเขา น้ำหนักของชีวิตอยู่เหนือสิ่งอื่นใด แต่เขากลับยึดติดกับเรื่องนี้มากเกินไปจนเข้าขั้นหมกมุ่น หากทำไม่ได้ก็จะไม่ยอมเลิกรา คอยตำหนิตัวเองและกดดันให้ครั้งหน้าต้องทำให้เร็วกว่าเดิม ดีกว่าเดิม