เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 มันไม่ยุติธรรม
จากนั้น ต้วนฮ่าวไป๋ก็ยื่นมือไปแตะลงบนไฝเม็ดเล็กนั้นเบาๆ ราวกับต้องมนตร์สะกด
ผิวของเซอร์แลนเทียร์เนียนละเอียด สัมผัสลื่นมือจนต้วนฮ่าวไป๋รู้สึกเหมือนกำลังลูบคลำหยกเนื้อดี การกระทำที่ปุบปับนี้ทำเอาทั้งคู่ชะงักไปชั่วขณะ
ดีที่เซอร์แลนเทียร์แค่ตั้งตัวไม่ทัน พอปรับอารมณ์ได้ก็กลับมานิ่งเฉยเหมือนเดิม แล้วก้มหน้าอ่านสมุดบันทึกต่อไป ไม่คิดถือสาคนตรงหน้าเลยสักนิด
เปิดเทอมวันแรก ไม่มีอะไรเกิดขึ้น มีเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งชื่อ... เหมือนกับพระเอกในนิยาย บังเอิญชะมัด พระเอกไม่มีทางเป็นคนไร้มารยาทแบบนั้นหรอก ชีวิตจริงก็ไม่ใช่นิยาย... แต่ก็แอบคล้ายอยู่นิดหน่อย โดยเฉพาะเวลายิ้ม ถ้าตัวอักษรกลายเป็นคนได้ หมอนั่นก็คงหน้าตาแบบนั้นแหละ... ช่างเถอะ ช่วงนี้ฉันยุ่งมาก ไม่อยากเขียนถึงอีกแล้ว ไม่ใช่คนสำคัญอะไรสักหน่อย
ศักราชดวงดาว ปี... เดือน... วัน...
พระเอก เพื่อนร่วมห้อง... เซอร์แลนเทียร์ขมวดคิ้วมุ่น เริ่มพิมพ์บันทึกข้อมูลลงไปอย่างจริงจังอีกครั้ง