เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 เพื่อช่วยฉันเหรอ
ต้วนฮ่าวไป๋จิ้มไปสองที พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่สนใจตัวเองจริงๆ ก็แอบรู้สึกผิดขึ้นมาอย่างหาได้ยาก
แต่คนอย่างเขาไม่ยอมพูดตรงๆ หรอก ได้แต่ยิงฟันยิ้มกว้างแล้วรีบเปลี่ยนเรื่อง ชวนคุยจิปาถะไปเรื่อยเปื่อย
เซอร์แลนเทียร์โมโหจนขำออกมา ก่อนจะฟาดกลับไปอีกทีด้วยใบหน้าเรียบเฉย
ต้วนฮ่าวไป๋ไม่หลบไม่เลี่ยง ยิ้มร่ารับหมัดนั้นไว้อย่างเต็มใจ พอเห็นว่าอีกฝ่ายหายโกรธแล้วถึงได้หันหลังเดินไปหาของกิน
มื้อนี้เขาก็กินง่ายๆ แค่เปิดตู้เย็นแล้วหยิบน้ำยาโภชนาการออกมาขวดหนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ามีองุ่นที่ซื้อมาเมื่อวาน เลยถามออกไปโดยไม่หันกลับมามอง "กินผลไม้ไหม"
ผ่านไปไม่กี่วินาที เสียงตอบรับเนือยๆ ก็ดังขึ้น "อืม"
พอได้ยินดังนั้น ต้วนฮ่าวไป๋ก็หมุนเปิดฝาน้ำยาโภชนาการกรอกเข้าปากอย่างลวกๆ หอบของออกจากตู้เย็นแล้วใช้เท้าดันประตูปิด ก่อนจะเล็งขวดเปล่าไปที่ถังขยะซึ่งอยู่ไม่ไกลแล้วโยนออกไป
เยี่ยม!
...ไม่ลง