เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 ทะเบียนสมรสของเราหายไปไหน
มีผักแล้วก็ต้องมีเนื้อสัตว์ด้วยสิ
บ่อปลาแถวนี้ใกล้จะวิดน้ำจับปลาแล้ว ช่วงนี้ราคาปลาคงไม่แพง เดี๋ยวไปซื้อมาสักหลายๆ ตัว กินไม่หมดก็เอาไปตากแห้งทำปลาเค็ม...
เฮ้อ แต่ก็ไม่รู้อีกฝ่ายชอบกินอะไรบ้าง...
สู้พาออกไปกินข้าวนอกบ้านเลยดีกว่า จะได้ลองเชิงดูก่อนว่าชอบรสไหน เปรี้ยว หวาน เค็ม เผ็ด มีตั้งหลายรสชาติ ขืนให้มานั่งเดาเองทีละอย่างคงปวดหัวตาย
ยุ่งยากชะมัด...
ต้วนฮ่าวไป๋ซ่อมเครื่องทำน้ำอุ่นเสร็จก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว เขาหิ้วกล่องเครื่องมือเดินออกมา เห็นเซอร์แลนเทียร์กำลังรื้อค้นข้าวของอยู่ จึงเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจ “หาอะไรอยู่น่ะ”
“เอกสารประจำตัวของฉัน” เซอร์แลนเทียร์ไม่แม้แต่จะเงยหน้า ยังคงใช้แขนข้างเดียวคุ้ยหาของในลิ้นชักต่อไป พลางอธิบายสั้นๆ “เอาไปยื่นเข้าทำงาน ทางโรงเรียนต้องการน่ะ”
“อ้อ เอกสารของนาย...”
ต้วนฮ่าวไป๋ที่กำลังจะเดินผ่านไปอย่างไม่ใส่ใจ พลันชะงักกึกเมื่อได้ยินคำพูดนั้น