เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 ภารกิจหางานของท่านผู้บัญชาการ
เมื่อก่อนต้วนฮ่าวไป๋รู้สึกมาตลอดว่าหมอนี่เป็นคนไร้หัวใจ น้ำเสียงก็เย็นชาเสียจนแทบทำให้น้ำแข็งจับตัวหนาสามฟุต แค่ได้ยินเขาพูดออกมาสักคำ ก็หนาวสะท้านเข้าไปถึงกระดูกดำแล้ว
ทว่าในวินาทีนี้ พอมานอนเคียงข้างกัน ต้วนฮ่าวไป๋กลับนึกถึงแสงจันทร์อันไร้ขอบเขตที่สาดส่องอยู่นอกหน้าต่างขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
ทั้งคู่คุยโต้ตอบกันไปมาเรื่อยเปื่อย ต่างคนต่างง่วงงุนเต็มที แต่กลับไม่มีใครยอมเป็นฝ่ายจบบทสนทนานี้ก่อน
เซอร์แลนเทียร์คิดว่าอีกฝ่ายกำลังจิตตกจึงต้องการคนอยู่เป็นเพื่อน ส่วนต้วนฮ่าวไป๋ก็เป็นพวกพูดมากเป็นทุนเดิม พอเจอคนที่คุยถูกคอเข้าหน่อย ก็เลยพูดจ้อไม่ยอมหยุด
เซอร์แลนเทียร์ยังพอประคองสติอันเลือนรางเอาไว้ตอบโต้ได้ แต่ต้วนฮ่าวไป๋ปล่อยให้นิ้วเท้าคิดแทนสมองไปแล้ว เขาเริ่มพูดจาเลอะเทอะไปเรื่อย ถึงขั้นพาลหาเรื่องโวยวายว่า “นายพูดบ้างสิ เอาแต่ฟังฉันพูดอยู่ได้”
ตอนนั้นเซอร์แลนเทียร์แทบจะหลับอยู่แล้ว พอได้ยินแบบนั้นก็จำต้องเค้นสมองคิดอย่างหนัก ก่อนจะหลุดประโยคหนึ่งออกมาอย่างยากลำบาก “...พรุ่งนี้ฉันจะออกไปหางานทำ”