เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 เราสองคนใครมองใครเป็นภรรยากันแน่
ต้วนฮ่าวไป๋วางแก้วกลับเข้าที่ หันหลังกลับมาเห็นเซอร์แลนเทียร์ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม สองแก้มของอีกฝ่ายขึ้นสีระเรื่อ นั่งเหม่อลอยไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
"ที่รัก ทำไมยังไม่นอนพักล่ะ"
ริมฝีปากของเซอร์แลนเทียร์ขยับเปิดปิด เอ่ยพึมพำบางอย่างออกมา แต่เพราะเสียงเบาเกินไป ต้วนฮ่าวไป๋จึงฟังไม่ถนัด
"...อะไรนะ"
เซอร์แลนเทียร์เพิ่มระดับเสียงขึ้นอีกนิด ระหว่างนั้นก็เหลือบมองต้วนฮ่าวไป๋ด้วยแววตาพร่าเบลอ ก่อนจะทวงถามอย่างเป็นธรรมชาติ "เค้กชิ้นเล็กของฉันล่ะ นายซื้อมาหรือเปล่า"
ต้วนฮ่าวไป๋จงใจแกล้งแหย่ "ไม่ได้ซื้อ พวกเราจนไม่ใช่เหรอ มีอะไรให้กินก็บุญแล้ว ของแบบนั้นมันแพงจะตาย"
จากนิสัยเอาแต่ใจและหยิ่งยโสของคุณชายน้อยที่เห็นในวันนี้ ต้วนฮ่าวไป๋นึกว่าท่านผู้บัญชาการจะต้องอาละวาดใส่เขาอย่างไร้เหตุผลแน่ๆ
ใครจะไปคิดว่าเซอร์แลนเทียร์เพียงแค่ขานรับ "อ้อ" ออกมาช้าๆ ก่อนจะก้มหน้าลงแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงหงอยๆ "...ฉันเข้าใจแล้ว"
ถ้าอีกฝ่ายพูดจาเหน็บแนมถากถาง ต้วนฮ่าวไป๋ก็ยินดีจะต่อปากต่อคำด้วยสักยก แต่พอเห็นท่าทางแบบนี้เขากลับไม่อยากแกล้งต่อขึ้นมาดื้อๆ