บทที่ 25 : ภารกิจล่าลายเซ็นรุ่นพี่

### บทที่ 25 : ภารกิจล่าลายเซ็นรุ่นพี่

หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จ หลินเฟยเหนียนก็อุ้มเจ้าแมวน้อยกลับไปนั่งตรงระเบียงกระจกตามความเคยชิน ม่านกันแสงบริเวณนั้นถูกเปิดขึ้นแล้ว ส่วนฉีจวิ้นก็หยิบกีตาร์ขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนกลับไปนั่งยังตำแหน่งเดิมเมื่อช่วงเช้า ในมือของเขามีกระดาษกับปากกา คอยขีดเขียนอะไรบางอย่างลงไปเป็นระยะ

เมื่อเห็นหลินเฟยเหนียนเดินเข้ามา ฉีจวิ้นก็เอ่ยขึ้นทันที

“เรื่องที่ฉันพูดไปเมื่อกี้ ฉันคิดว่าท่าเต้นตรงนี้น่าจะทำซ้ำอีกสักรอบได้...”

เสียงพูดคุยของทั้งสองค่อย ๆ เบาลง ก่อนกลืนหายไปกับบรรยากาศเงียบสงบภายในบ้าน

ซ่งหนานอี้กำลังนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาโดยมีหนังสือเล่มหนึ่งอยู่ในมือ ส่วนจงเจี้ยนเย่เดินไปนั่งบนม้านั่งสำหรับเปลี่ยนรองเท้าตรงหน้าประตู เตรียมจะออกไปข้างนอก

จังหวะนั้นเอง ผู้กำกับประจำกองที่เพิ่งออกไปรับโทรศัพท์ก็เดินกลับเข้ามาพอดี เมื่อเห็นจงเจี้ยนเย่กำลังสวมรองเท้า เขาก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย

“ลองทายดูสิว่าภารกิจช่วงบ่ายของพวกเธอคืออะไร? ทำไมถึงรีบใส่รองเท้ากันแล้วล่ะ?”