กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 364 สหายร่วมบ้านเกิด ของแค่นี้ ข้าจัดการยากนะ!
ยอดเขาจงหนาน บนหินสีเขียว
หลินเสวียนและหลวงจีนอ้วนยืนเผชิญหน้ากัน คนหนึ่งมีกลิ่นอายที่ราวกับจะอยู่ใกล้และห่างไกลจากฟ้าดิน อีกคนหนึ่งยิ้มแย้มแจ่มใสราวกับเศรษฐีเพื่อนบ้าน
บรรยากาศหลังจากประโยคที่ว่า “เรือเหาะโกลาหล สร้างสำเร็จแล้ว” ตกอยู่ในความเงียบงันที่ยากจะบรรยาย
หลินเสวียนไม่ได้ไปมองดูสิ่งที่เรียกว่าเรือเหาะนั้น สายตาตกลงบนใบหน้าของหลวงจีนอ้วนอย่างสงบนิ่ง และเอ่ยปากอย่างเชื่องช้า “ก่อนที่ข้าจะไป
มีเรื่องหนึ่งที่ยังไม่กระจ่าง”
“สหายร่วมบ้านเกิดพูดมาได้เลย” หลวงจีนอ้วนยังคงยิ้มแย้ม แต่ภายในส่วนลึกของแววตากลับมีความระแวดระวังปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ
“หลังจากข้าจากไป ศิษย์ของข้า สายสืบทอดมรรคาของข้า จะเป็นเช่นไร?” เสียงของหลินเสวียนราบเรียบ ฟังไม่ออกถึงความดีใจหรือโกรธเคือง
แต่ดวงตาของเขากลับจ้องมองพุทธบรรพจารย์แห่งสำนักพุทธตรงหน้าเขม็ง ราวกับว่าหากมีสิ่งใดไม่สบอารมณ์แม้แต่น้อย ก็พร้อมจะแตกหักทันที