ตอนที่ 363 ศิษย์ผู้เกาะกินผู้ใหญ่

ตอนที่ 363 ศิษย์ผู้เกาะกินผู้ใหญ่

เขาจงหนาน หน้าสุสานคนตายมีชีวิต

หลินเสวียนเอามือไพล่หลัง ยืนนิ่งอยู่บนหินสีเขียว กลิ่นอายรอบกายราวกับจะอยู่ใกล้และห่างไกลจากฟ้าดิน

แรงกดดันที่ถูกโลกทั้งใบขับไล่นั้น ราวกับค้อนยักษ์ที่คอยหลอมเหล็กเทพอยู่ตลอดเวลา ทำให้มหามรรคาของตนเองถูกตอกย้ำจนยิ่งควบแน่นและหนักแน่นยิ่งขึ้น

วันเวลาผ่านไปอย่างอ้อยอิ่ง เวลาครึ่งปีผ่านไปในพริบตา

ในช่วงเวลาสุดท้ายนี้ หลินเสวียนไม่ได้เก็บตัวบำเพ็ญเพียร ทว่ากลับทุ่มเทสมาธิส่วนใหญ่ไปที่ตี้เวยและหยางฮ่าว

“ถ้ำสวรรค์ มิใช่หมายถึงมหามรรคาแห่งมิติเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการขยายของมรรคา”