กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 329 มา ตีข้าสิ
"ตัดวาสนาด้วยตนเอง ทิ้งความหวังไว้ให้คนรุ่นหลัง..."
หลินเสวียนท่องประโยคนี้เงียบ ๆ ในใจไม่มีความหวั่นไหวใด ๆ
เขาไม่ใช่สรรพชีวิตของโลกนี้ จึงมองเรื่องความผูกพันทางวาสนาเป็นเรื่องไม่สำคัญอยู่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น รากฐานของเขาคือพรสวรรค์สัมบูรณ์ที่ระบบมอบให้ ไม่ใช่วาสนาอันเลื่อนลอย
กรรมของโลกนี้ ก็ควรจบลงที่โลกนี้
รอจนเขาประคองอารามชิงเฟิงเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้อง ถ่ายทอดมรดก และบ่มเพาะลูกศิษย์ ก็ถือว่าจบสิ้นวาสนากับโลกใบนี้แล้ว
เมื่อหวังฉงหยางเห็นสีหน้าของหลินเสวียนสงบนิ่ง แววตาชื่นชมยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น
ไม่ถูกชื่อเสียงจอมปลอมผูกมัด ไม่ถูกวาสนาล่อลวง จิตใจเช่นนี้สิ จึงจะเป็นรากฐานของจอมสรรพสิ่ง