กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 328 คำขอร้องของบรรพจารย์ฉงหยาง
เมื่อสิ้นเสียงของหวังฉงหยาง ร่างเลือนรางนั้นก็หายวับไปจากหน้าตำหนักลงทัณฑ์อย่างไร้ร่องรอย
หลินเสวียนรู้สึกเพียงทัศนียภาพรอบด้านบิดเบี้ยว วินาทีต่อมา ก็มาปรากฏตัวอยู่บนยอดเขาที่ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆหมอก
ใต้เท้าคือหินชนวนขรุขระ เบื้องหน้าคือทะเลหมอกที่พัดกระหน่ำ ทิวทัศน์ของเทือกเขาชุ่ยเวยทั้งสายปรากฏชัดแก่สายตา
"ศิษย์หลาน นั่งลงเถิด"
หวังฉงหยางชี้ไปที่เบาะรองนั่งซึ่งก่อตัวขึ้นจากปราณเมฆตรงหน้า สีหน้ากลับมาสงบนิ่งดั่งบ่อน้ำลึกอีกครั้ง
หลินเสวียนนั่งลงอย่างสง่าผ่าเผย สายตามองไปยัง "อาจารย์ลุง" ในนามผู้นี้อย่างราบเรียบ