เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 310 ศิษย์ผู้นี้ช่างเหมือนข้า! สอนสั่งตามความเหมาะสม
เมื่อหยางฮ่าวได้ยินเช่นนั้น ดวงตาที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงก็ค่อย ๆ สงบลง
เขามองลึกไปยังตี้เวยที่อยู่บนฝั่งซึ่งมีสีหน้าหยอกล้อ จากนั้นก็หันไปมองทิศทางของเผ่าด้วยสายตาที่ซับซ้อน
ครู่ต่อมา เขาค้อมคารวะหลินเสวียนอย่างลึกซึ้ง
"ท่านอาจารย์ ศิษย์คิดทะลุปรุโปร่งแล้ว"
น้ำเสียงของเด็กหนุ่มไม่ใช่การแผดร้องเช่นก่อนหน้านี้ ทว่าแฝงความใจเย็นและความเด็ดเดี่ยวที่เกินวัย
"ศิษย์ไม่อยากให้มหาปุโรหิตต้องลำบากใจเพราะท่าน และไม่อยากให้ท่านต้องลำบากใจเพื่อขจัดปัญหาในเผ่าให้ศิษย์"
"ทว่าหากต้องพึ่งพาเพียงตัวศิษย์เอง เวลานี้ศิษย์ก็ยังอ่อนแอนัก ไม่อาจจัดการปัญหาข้อยุ่งยากนี้ได้"
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง เงยหน้าขึ้นมองหลินเสวียนด้วยสายตาแผดเผาพลางกล่าวทีละคำ