กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 309 การหยอกล้ออัน “เป็นมิตร” ของศิษย์พี่ศิษย์น้อง
บรรยากาศริมสระน้ำ เริ่มดูแปลกประหลาด
เห็นเพียงตี้เวยนำเรือหยกหยิบออกมาตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่ทราบ ลอยอยู่เหนือผิวน้ำ
ยามนี้ นางกำลังเหยียบเรือหยก เข้าไปหาหยางฮ่าวที่ถูกล่ามด้วยโซ่เหล็ก ฝ่ามือขาวเนียนดุจหยกข้างหนึ่ง กดลงบนกระหม่อมของเขาอย่างไม่เกรงใจ
ปราณแท้อันบริสุทธิ์กลายสภาพเป็นเข็มเหล็กนับไม่ถ้วน บังคับทะลวงเข้าสู่ร่างกายของหยางฮ่าว ชำระล้างเส้นลมปราณของเขาอย่างหยาบคาย
“เจ้าเด็กนี่ เส้นลมปราณในกายก็ทะลวงเปิดแล้ว เหตุใดความจำถึงได้แย่นัก!” ตี้เวยเพิ่มการถ่ายทอดปราณแท้ไปพลาง
บ่นด้วยความคับแค้นใจที่เหล็กไม่อาจกลายเป็นเหล็กกล้าไปพลาง “วิถีเดินลมปราณง่ายๆ เพียงนี้ เหตุใดเจ้าจึงจำไม่ได้! เด็กดี สัมผัสให้ละเอียด