กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 301 องค์ชายเทพองค์ที่สอง
เมื่อได้ยินคำถามเกี่ยวกับฉายามรรคาของบรรพจารย์พุทธะคิ้วเหลือง บรรพจารย์พุทธะไมตรีที่กำลังทำหน้าตาลึกล้ำยากหยั่งถึง
พวงแก้มอ้วนท้วนก็แข็งค้างไปในฉับพลัน
ในหัวของเขาพลันปรากฏภาพบางอย่างที่ถูกปิดผนึกมาเนิ่นนานและไม่อยากหวนนึกถึงขึ้นมา ราวกับได้ยินประโยคที่ถูกเอ่ยอย่างราบเรียบนั้นอีกครั้ง
“เจ้าอ้วนน้อย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้ามีนามว่าไมตรีก็แล้วกัน! หากวันหน้าเจ้ารับศิษย์ ก็ตั้งชื่อให้เขาว่าคิ้วเหลือง...”
บรรพจารย์พุทธะไมตรีลูบพุงกลมป่องของตนเองตามสัญชาตญาณ เขากระแอมไอสองเสียง ฝืนดึงหัวข้อสนทนากลับมา
บนใบหน้าอ้วนท้วนเค้นรอยยิ้มที่ดูไม่ได้ยิ่งกว่าการร้องไห้ออกมาสายหนึ่ง
“อาเป่าเอ๋ย ความคิดของผู้อาวุโสบรรพจารย์เต๋า ปุถุชนคนธรรมดาอย่างพวกเรา อย่าไปเดาเลย อย่าเดาเลย...”
บรรพจารย์พุทธะคิ้วเหลืองเห็นดังนั้น ก็มีใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสน ทว่าก็ไม่กล้าถามอีกต่อไป
...