ตอนที่ 228 อานุภาพเยือนวังเว่ย

ตอนที่ 228 อานุภาพเยือนวังเว่ย

"องค์ชาย" เสียงของเสนาบดีซ้ายดังขึ้นข้างหู แฝงไปด้วยความตึงเครียดที่ยากจะสังเกตเห็น "ประตูวังใกล้จะเปิดแล้วพ่ะย่ะค่ะ"

องค์ชายใหญ่ได้สติกลับมาอย่างกะทันหัน

เขาเห็นว่าความสงบเยือกเย็นที่เคยมีบนใบหน้าของเสนาบดีซ้ายบัดนี้ได้หายไปจนหมดสิ้นแล้ว มุมปากตกลง คิ้วขมวดเข้าหากันจนเป็นปม

เสียงกระซิบกระซาบของเหล่าขุนนางในเวลานี้ ราวกับเข็มเล่มเล็กนับไม่ถ้วนที่ทิ่มแทงเข้ามาในหูของเขา

ศูนย์กลางของการวิพากษ์วิจารณ์ คือเฉาเมี่ยวอิน

นางยืนอยู่อย่างนั้น เสื้อผ้าสีขาวบริสุทธิ์พริ้วไหวไปตามสายลมยามเช้า ขับเน้นให้ใบหน้านั้นยิ่งดูไร้ซึ่งสีเลือดมากยิ่งขึ้น

ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับสว่างไสวจนแสบตา

"องค์ชาย" เสนาบดีซ้ายเร่งเร้าอีกครั้ง น้ำเสียงแผ่วเบาลงกว่าเดิม "ไม่อาจปล่อยให้นาง..."

คำพูดยังไม่ทันจบ ทหารรักษาพระองค์กลุ่มหนึ่งก็พรั่งพรูออกมาจากภายในประตูวังแล้ว