กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 28 ระดับหลอมกระดูกระยะต้น
หลินเสวียนก้าวข้ามแผ่นไม้ที่แตกหัก กอบกู้ฟางข้าวที่ร่วงหล่นกระจายให้มารวมกันเป็นกองอีกครั้ง
หลายวันต่อมา ในอากาศยังคงตึงเครียดราวกับเส้นสายอยู่เสมอ
กลางวันพลิกอ่านคัมภีร์เต๋าอยู่ในหอคัมภีร์ หูคอยระแวดระวังความเคลื่อนไหวนอกหออยู่ตลอดเวลา
พอตกกลางคืน ก็นอนหลับไปทั้งชุดที่สวมใส่
เพียงแค่มีสายลมพัดต้นหญ้าไหว กล้ามเนื้อก็จะตึงเครียดขึ้นมาในพริบตา
ทว่าจิตสังหารที่คาดการณ์เอาไว้กลับมิได้มาเยือน
ทางฝั่งศิษย์สายในกลับเงียบสงบอย่างน่าประหลาด ซุนเลี่ยไม่ได้เหยียบย่างเข้ามาในเขาฝั่งตะวันตกแม้แต่ครึ่งก้าวอีกเลย
กลับกลายเป็นจ้าวซาน ที่มักจะหิ้วกล่องอาหารแวะเวียนมาอยู่เนือง ๆ
ประตูเรือนถูกผลักออก บานพับไม้ส่งเสียงเสียดสีบาดหู