ตอนที่ 27 ผู้มาเยือนเรือนแยก

ตอนที่ 27 ผู้มาเยือนเรือนแยก

"ท่านบรรพจารย์อา ไฉนวันนี้ท่านผู้เฒ่าจึงมีเวลาว่างลงมาได้เล่าขอรับ?"

น้ำเสียงเกียจคร้านลอยขึ้นมาจากชั้นล่าง แฝงไว้ด้วยความไม่ใส่ใจอยู่หลายส่วน

ชายชราหน้าตาซูบผอมแห้งเหี่ยวที่ยืนห่างจากหลินเสวียนสามก้าว ชะงักท่าทีไปอย่างกะทันหัน

ใบหน้าที่เดิมทีเคยอ่อนโยนเปลี่ยนแปลสภาพไปในพริบตา

จุดด่างดำสีน้ำตาลบนใบหน้าบิดเบี้ยวรวมกันเป็นก้อนตามการกระตุกของกล้ามเนื้อ ริมฝีปากที่แห้งเหี่ยวเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง

หน้าตาทั้งห้าในห้วงยามนี้ดูบิดเบี้ยวอย่างยิ่ง เผยให้เห็นถึงความรังเกียจที่ไม่อาจปิดบังอำพรางสายหนึ่ง

เขาไม่ได้แม้แต่จะปรายตามองไปทางช่องบันได สะบัดแขนเสื้อกว้างอย่างแรง

ร่างกายผอมแห้งปะทุความเร็วอันน่าตระหนกออกมา นำพาสายลมแรงสายหนึ่ง หันกายกลับไปโดยตรง

แม้แต่ภาพติดตาก็ยังไม่หลงเหลือ ทั่วทั้งร่างก็หายลับไปตรงหัวมุมบันไดที่ทอดขึ้นสู่ชั้นสาม