กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลี่ซิ่วเจวียนที่อยู่ข้าง ๆ ยกมือแตะไหล่ฟู่จิ้งหรูเบา ๆ อย่างหยอกล้อ แล้วถามเสียงเบา
ฟู่จิ้งหรูที่กำลังจมอยู่ในความคิดของตัวเอง ถูกหลี่ซิ่วเจวียนที่เดินมาด้วยกันแตะแบบนี้ ก็สะดุ้งกลับมามีสติทันที สีหน้าลนลานวาบผ่านใบหน้า
เธอรีบดึงสายตาที่จับจ้องซูหนิงซู่กลับมา หันไปมองหลี่ซิ่วเจวียนของเธอ แล้วส่ายหน้าโดยไม่รู้ตัว “...ไม่ ไม่มีอะไร แค่รู้สึกว่าสหายหญิงที่นั่งอยู่โต๊ะข้างหน้ามีหน้าตาคุ้น ๆ ชอบกล รู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง เลยอดมองอีกสองทีไม่ได้”