กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เป่าอวี๋เป็นคนที่อาหญิงกับอาเขยหามาได้อย่างยากลำบาก ถ้าเกิดถูกคนข้าง ๆ รังแกต่อหน้าต่อตาเขา ในฐานะพี่ชายเขาก็คงละอายใจต่ออาหญิงกับอาเขยอย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้นยังต้องถูกไอ้หนูฟู่ฉือเจาล้ออีก
เขาจะเหลือหน้าไหนไปเรียกตัวเองว่าพี่ชายอีก!
ซูหนิงซู่เห็นเขาทำหน้าออกรับปกป้องเธอเต็มที่ ใจก็อุ่นขึ้นมาเล็กน้อย เธอยกมือตบแขนที่แข็งแรงของเขาเบา ๆ “ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก วางใจเถอะ ฉันไม่ปล่อยให้ตัวเองบาดเจ็บหรอก”
ของที่ต้องใช้คืนนี้ยังซื้อไม่ครบ ซูหนิงซู่ไม่อยากเสียเวลาอยู่ที่นี่ต่อไปอีก เธอยกมือดึงแขนเสื้อต้วนเฉิงเบา ๆ “พอเถอะ สายแล้ว เราไปจ่ายเงินกันเร็วเข้า เดี๋ยวไม่ใช่ต้องไปซื้ออย่างอื่นอีกเหรอ”