กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ใครปล่อยคนโง่ที่ไหนออกมา? กล้ามาพ่นเรื่องไร้สาระใส่หน้าฉันหรือ
ซูหนิงซู่ชะงักเล็กน้อย แววตาเป็นประกาย มุมปากเม้มลงเบา ๆ ค่อย ๆ ยืดตัวตรง หันศีรษะไปด้านข้าง สายตาตกอยู่บนคนที่เพิ่งเอ่ยคำด่าทอเมื่อครู่
เห็นเพียงชายวัยกลางคนสวมชุดจงซานสีน้ำเงินกรมท่า ใบหน้ารูปสี่เหลี่ยม คิ้วขมวดเป็นปม กำลังเหลือบตามองเธอ ใบหน้ามีท่าทีเย็นชาและถือตัวสูงส่งมาจากไหนไม่รู้ คางเชิดสูง คิดว่าตัวเองเหนือกว่าผู้อื่น
ผู้โดยสารที่เดิมทีคุยกันเสียงเบา พอได้ยินคำนี้ก็หยุดพูดกันทันที สายตาที่มองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นหลายสายก็มองมาทางนี้
“ฮึ”