ตอนที่ 262 ยังจะเปลี่ยนไหม?

สถานีรถไฟ

ในโถงพักรอรถไฟของสถานีรถไฟ ผู้คนแน่นขนัด ผู้โดยสารสีหน้าว่องไว ต่างก็มีของพะรุงพะรัง ไม่แบกสัมภาระหนัก ๆ ไว้บนหลัง ก็หิ้วกระเป๋าผ้าใบกับกระสอบพลาสติกสานที่พองตุงไว้ในมือ

ที่ชานชาลา ตรงหน้าซูหนิงซู่มีต้วนหรูอี้ ต้วนเฉิง และฟู่ฉือเจายืนอยู่

ลมหนาวเสียดกระดูกพัดฝุ่นในอากาศปลิวว่อน ต้องจนผมของพวกเขาขยับไปมาเบา ๆ เบื้องหน้ามีผู้โดยสารที่ต้องการขึ้นขบวนรถนี้แน่นขนัด

“แม่หนู อยู่บนรถไฟห้ามคุยกับคนแปลกหน้าตามใจชอบเด็ดขาด ถ้ามีคนมาชวนคุยก็ไม่ต้องไปสนใจ มีเรื่องอะไรก็ให้หาพนักงานบนรถ ห้ามเชื่อคำพูดของคนอื่นง่าย ๆ”