กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แป้งอบไส้เนื้อวัวชิ้นหนึ่งลงท้องไปก็เหมือนไม่ได้กิน ท้องยังคงโล่งโหวง ซูหนิงซู่จึงกินซาลาเปาไส้หมูชิ้นใหญ่ที่ต้วนหรูอี้คีบมาให้อีกหนึ่งลูก แล้วซดน้ำแกงพริกเผ็ดร้อน ๆ ไปสองสามคำ
กว่าจะถึงตอนนี้ กระเพาะที่โล่งโหวงก็เพิ่งถูกเติมไปได้หนึ่งในสาม ร่างกายก็เพิ่งฟื้นกำลังกลับมาบ้าง
ท้องไม่หิวจนทนไม่ได้อีกต่อไป ความเร็วในการกินของซูหนิงซู่จึงช้าลงตามไปด้วย เธอคีบเนื้อวัวพะโล้คลุกยำบนโต๊ะมากินบ้างไม่กินบ้าง พลางกินพลางหันไปมองฟู่เจิ้นปังที่อยู่ข้าง ๆ แล้วถามอย่างอยากรู้ว่า “พ่อ วันนี้เรื่องนั้นจัดการยังไงบ้าง พ่อเล่าให้ฟังหน่อยสิ”