ตอนที่ 227 ของกินข้างนอก

แม้ร่างกายจะไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร แต่ใจนั้นตกใจกลัวอยู่ไม่น้อย

ซูหนิงซู่กับต้วนหรูอี้กลับมาถึงบ้าน กินข้าวเที่ยงง่าย ๆ แล้วก็ขึ้นไปพักผ่อนในห้อง

หลับไปนานทีเดียว จากบ่ายที่แดดจัดจ้า หลับไปจนถึงตอนเย็นที่ฟ้ามืดสลัว

แสงแดดนอกหน้าต่างค่อย ๆ จางหายไป ขอบฟ้าไกลเหลือเพียงแสงโพล้เพล้สีเทาอมฟ้าจาง ๆ ชั้นเมฆด้านข้างยังหลงเหลือแสงอาทิตย์ยามเย็นอ่อน ๆ ตกกระทบหน้าต่างชั้นสอง เคลือบขอบหน้าต่างไว้ด้วยสีส้มอมเหลือง