กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ต้วนหรูอี้ได้ยินก็หลุดหัวเราะออกมา ยื่นมือไปแตะหน้าผากอวบอิ่มของซูหนิงซู่ แล้วเอ็ดอย่างเอ็นดู “เด็กคนนี้คิดมากไปทำไมกันล่ะ แค่เธอไปปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา ก็เป็นคำอธิบายที่ดีที่สุดให้พวกเขาแล้ว”
พูดจบ ต้วนหรูอี้หยิบเมลอนชิ้นหนึ่งจากจานกระเบื้องสีขาวที่วางอยู่ ยื่นใส่มือซูหนิงซู่ “ลองชิมเร็วเข้า เมลอนลูกนี้หวานมาก ถ้าเธอชอบ ไว้ให้ป้าสะใภ้ส่งมาหลายลูกให้เธอลองชิมรสชาติ”