ตอนที่ 189 เจิ้งหรง

“หรู่อี้ หรู่อี้ อยู่ไหม”

ซูหนิงซู่หยุดมือที่กำลังทำอยู่กะทันหัน สายตาสะบัดขึ้นมองไปทางลานบ้านอย่างไม่รู้ตัว

“ไม่ต้องกลัว เป็นน้าจิ้งข้างบ้านเอง” ต้วนหรูอี้ได้ยินเสียงก็ยิ้มพลางลุกขึ้น หันมาปลอบซูหนิงซู่ประโยคหนึ่ง “หนูกินไปเรื่อย ๆ ก่อน แม่จะออกไปดูหน่อย”

มาอยู่ที่แปลกถิ่นไม่คุ้นคน ซูหนิงซู่ก็ไม่รู้ว่าคนที่มาเป็นใคร จึงไม่ได้ลุกขึ้นตามต้วนหรูอี้ พยักหน้าอย่างว่านอนสอนง่าย มองแผ่นหลังของต้วนหรูอี้หายลับไปตรงหัวมุม แล้วก้มหน้ากินบะหมี่เนื้อในชามต่อ