กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ฟู่เจิ้นปัง ฉันขอเตือนนายไว้เลยนะ กลับไปแล้วห้ามถามเป่าอวี๋เด็ดขาดว่าทำไมถึงเลือกไปทำงานที่ห้างสรรพสินค้า ไม่อย่างนั้นถ้าทำให้เป่าอวี๋ไม่พอใจ ฉันจะให้นายไปนอนห้องหนังสือสามเดือน”
ต้วนหรูอี้เดินไปพลางหันไปถลึงตาใส่เขา น้ำเสียงแฝงการข่มขู่ที่ไม่อาจโต้แย้ง สีหน้าค่อนข้างดุเดือด ราวกับว่าถ้าฟู่เจิ้นปังไม่ตอบตกลง เธอพร้อมจะลงมือตีเขากลางถนนใหญ่ตรงนั้นเลย
ตั้งแต่แต่งงานกับต้วนหรูอี้ ฟู่เจิ้นปังก็อยู่ในตำแหน่งต่ำสุดของบ้านมาตลอด ในปักกิ่งใครบ้างไม่รู้ว่าเขากลัวเมีย เขาจะยังกล้าพูดโต้กลับได้อย่างไร