ตอนที่ 177 โควตางาน

“กริ๊ง ๆ ๆ ๆ”

ภายในห้องทำงานที่สะอาดสว่างจ้า จู่ ๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังแหลมและเร่งร้อนดังขึ้น ทำให้โดดเด่นเป็นพิเศษในห้องที่เงียบสงบ

คนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้แดงคือสหายหญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง เธอสวมชุดจงซานสีดำเทาที่เรียบตึง คอเสื้อติดกระดุมแน่นสนิท ปลายแขนและคอเสื้อไม่มีรอยยับแม้แต่น้อย ผมสั้นสะอาดเรียบร้อยตกลงมาถึงใบหูอย่างเป็นระเบียบ ไม่มีลวดลายดอกไม้ฟุ่มเฟือยแม้แต่น้อย สีหน้าท่าทางมั่นคง มีบรรยากาศของคนทำงานที่ทุ่มเทและเฉียบคมติดตัว

พอเสียงกริ่งดังขึ้น มือของเธอไม่ได้หยุดชะงักแม้แต่น้อย เธอใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่ยื่นไปรับหูฟัง