กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ต่อไปถ้าหนูยังอยู่ที่นี่ คงไม่มีวันแห่งความบริสุทธิ์อะไรนัก สู้ฉวยโอกาสย้ายตามพวกเขาไปใช้ชีวิตที่ปักกิ่งกับพ่อแม่แท้ ๆ สักระยะหนึ่งเลยดีกว่า ถ้าอยู่ที่นั่นแล้วไม่ดี ก็ค่อยกลับมาอีกที ถึงตอนนั้นคนในหมู่บ้านพักพนักงานพวกนั้นต้องคิดว่าหนูถูกไล่ออกมาแน่ พอเรื่องแพร่ออกไป ฉันว่าคงไม่มีใครมาหาหนูอีก”
ยังไงก็ถูกไล่ออกจากบ้านแล้ว ตัวเองก็ไม่มีอะไรที่พอจะช่วยพวกเขาได้ คนที่มีเจตนาไม่ดีพวกนั้นก็ย่อมไม่ตามรังควานหนูไม่ปล่อย
พอรู้ทันทีว่าตัวเองไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ซูหนิงซู่ก็ผ่านด่านในใจข้อนี้ไปไม่ได้ เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นขโมยที่ขโมยชีวิตของคนอื่นมา จึงไม่อยากรับรู้และไม่อยากไปปักกิ่ง