ตอนที่ 155 น่าอัศจรรย์

ซูหนิงซู่พยักหน้า แล้วเงยหน้ามองฟู่ฉือเจาที่อยู่ตรงหน้าแวบหนึ่ง ก่อนจะหันหลังเดินเข้าไปในหมู่บ้านพักพนักงาน

ฟู่ฉือเจากับต้วนเฉิง สองคนยืนตัวตรงอยู่ที่ประตูใหญ่หมู่บ้านพักพนักงาน ดวงตาไม่กะพริบจ้องมองแผ่นหลังของซูหนิงซู่ที่ยิ่งเดินยิ่งเลือนราง จนกระทั่งหายลับไปที่ปากบันไดโดยสิ้นเชิง

ทันใดนั้น อารมณ์ที่ชื่อว่าความอาลัยอาวรณ์ก็ไต่ขึ้นมาบนใบหน้าของทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว วนเวียนอยู่รอบตัวพวกเขา