ตอนที่ 154 ลังเล

มือของซูหนิงซู่ค่อย ๆ หยุดการเคลื่อนไหวลง สายตาว่างเปล่าจ้องมองอาหารบนโต๊ะที่ทั้งสี กลิ่น และรสครบถ้วน ในหัวความคิดพลุ่งพล่านไปมา บางทีก็เป็นชีวิตในชาติก่อน ตั้งแต่พ่อแม่เสียชีวิต เธอใช้ชีวิตคนเดียวอย่างโดดเดี่ยว บางทีก็ตอนที่เพิ่งทะลุมิติมาที่นี่ ทุกหนแห่งล้วนเป็นคนและเรื่องราวที่แปลกหน้าอย่างยิ่ง บางทีก็ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ ที่เธอใช้ชีวิตในหมู่บ้านพักพนักงานได้อย่างราบรื่นและอิสระเสรี