กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อะไรเรียกว่าไม่มีเจตนาอื่น”
ต้วนเฉิงโกรธจนเส้นเลือดที่หน้าผากปูดออกมา ก้าวเท้าพุ่งไปข้างหน้าหนึ่งก้าวใหญ่ อกขึ้นลงอย่างรุนแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ
“ถ้าไม่มีเจตนาอื่นแล้วจะถามทำไม ก็แค่คิดว่าน้องสาวฉันอ่อนแอให้รังแกง่าย ถ้าเปลี่ยนเป็นชายฉกรรจ์ตัวสูงใหญ่แข็งแรง พวกคุณกล้าพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นหรือ”
เสียงของเขาดังก้อง กระจายไปทั่วระเบียงทางเดิน กระชากหน้ากากปกปิดความอับอายของคนตรงหน้าออกมา
บรรดาลุงที่เมื่อครู่พูดมันมากที่สุดในฝูงชน พอถูกต้วนเฉิงหรี่ตามองกวาดไป ก็รีบเบือนสายตาหนีทันที ไม่กล้าสบตากับเขา